Chemo

Jeanine Westerlaken 1966 | borstkanker

De ondergrond van dit werk is de hoofddoek die ik droeg tijdens de chemokuur. De chemokuur liet in mijn verbeelding krassen in mijn lijf achter. Ik voelde veel weerstand tegen zo'n agressieve behandeling. Elke keer als ik weer een kuurdag had, stelde ik me voor dat de medicijnen de pac-mannetjes aan het werk zetten om de kankercellen te verorberen. Het hart staat voor de geneeskracht van de liefde.